Refunder

Nasze sposoby na jesienne wieczory z dziećmi, czyli chaos kontrolowany

Od Zespół Refunder 3 min czytania
Nasze sposoby na jesienne wieczory z dziećmi, czyli chaos kontrolowany

Wielki powrót planszówek (i bałaganu na stole)

Znamy to wszyscy. Jest ledwo siedemnasta, a za oknem już ciemno i pada. Energia w domu osiąga poziom krytyczny, a do wieczornej rutyny jeszcze daleko. W takie dni naszą deską ratunku często stają się gry planszowe. Wyciągamy wielkie pudło i tu zaczyna się pierwszy etap - negocjacje, w co gramy.

Oczywiście, pięciolatek chce grę strategiczną, której zasad sam do końca nie rozumiem, a trzylatka upiera się przy grze, w której zgubiła już połowę pionków. Zazwyczaj kończy się na starym, dobrym „Chińczyku”. Zasady? Są raczej umowne. Rzuty kostką bywają kreatywne, a pionki przeskakują czasem o „milion” pól do przodu. Mamy w domu spory zestaw gier, co pozwala na szybką zmianę frontu, gdy jedna rozgrywka grozi wybuchem płaczu. Najważniejsze, że siedzimy razem przy stole, nawet jeśli połowa pionków ląduje pod nim.

Kuchenne eksperymenty, czyli mąka jest wszędzie

„Zróbmy ciasteczka!” - to hasło, które wywołuje we mnie mieszankę radości i lekkiego przerażenia. Wizja jest piękna: urocze fartuszki, wspólne wałkowanie ciasta, idealnie wycięte kształty. Rzeczywistość? Mąka na psie, cukier na podłodze i ciastka o kształtach, których nie powstydziłby się Picasso w swoim kubistycznym okresie.

Mimo wszystko uwielbiam te momenty. Ten chaos ma w sobie coś oczyszczającego. Mała rada: jeśli macie młodsze dziecko, które bardziej chce „pomagać” niż faktycznie pomaga, świetnym rozwiązaniem jest oddelegowanie go do własnego kącika. U nas sprawdza się mała drewniana kuchnia, gdzie powstają zupy z klocków i ciasta z filcu. Daje mi to cenne pięć minut na ogarnięcie prawdziwego bałaganu.

Klocki: od wielkich planów do wielkiej demolki

Budowanie z klocków to kolejna jesienna klasyka. Zaczyna się ambitnie - planujemy zbudować zamek, statek kosmiczny albo całe miasto. Przez chwilę nawet współpracujemy. Ja buduję mury, syn dokłada wieżę. A potem przychodzi ten moment, gdy jego jedynym celem staje się sprawdzenie, jak spektakularnie cała konstrukcja może runąć.

Ostatnio składaliśmy zestaw z Vaianą. Zamiast trzymać się instrukcji, córka wolała prowadzić dialogi między świnką Puą a kogutem Heihei, podczas gdy ja próbowałem złożyć łódkę. I wiecie co? To było o wiele ciekawsze niż podążanie za schematem. Skończyliśmy z dziwną konstrukcją, która była jednocześnie domem, statkiem i zagrodą dla zwierząt. A potem i tak wszystko zburzyliśmy.

Baza pod stołem i opowieści przy latarce

Kiedy wszystkie inne pomysły zawodzą, zawsze pozostaje budowanie bazy. Krzesła, stół, koce, poduszki - wszystko, co jest pod ręką, zamienia się w ściany naszego fortu. Jest ciasno, duszno i trochę niewygodnie, ale dla dzieci to najwspanialszy pałac na świecie.

Wciskamy się do środka z latarkami i książkami. Czytanie w takim półmroku ma zupełnie inny klimat. Czasem robimy teatrzyk cieni na ścianie z koca. Opowiadamy sobie historie, aż któreś z nas pociągnie za zły koc i cała konstrukcja z hukiem ląduje nam na głowach. Jest chwila paniki, a potem śmiech i budowanie od nowa. A sprzątanie? Tym zajmiemy się jutro. Może.

Polecane produkty

Używamy plików cookie, aby poprawić Twoje wrażenia z korzystania z naszej witryny. Akceptując pliki cookie, pomagasz nam zbierać dane w celu ulepszenia naszej strony internetowej i zapewnienia Ci bardziej osobistego doświadczenia. Kliknij „Akceptuj wszystkie pliki cookie”, aby kontynuować, lub kliknij „Ustawienia plików cookie”, aby wybrać, które pliki cookie chcesz zaakceptować. Przeczytaj naszą politykę dotyczącą plików cookie oraz naszą politykę prywatności .

Zawsze aktywny